Of deze game even hard gaat choqueren als het boek uit de 14de eeuw valt sterk te betwijfelen. Toch wordt de sfeer geschept die de grote Dante Allighieri voor ogen had, perfect weerspiegeld in de helse wereld van de Divina Commedia. Voor de heilige zielen onder ons, begin al maar te bidden!
Gates of hell
De game draait rond het hoofdpersonage Dante tijdens het tijdperk van de Kruisvaarttochten. Wanneer zijn taken er bijna opzitten in Jeruzalem, wordt hij van het leven ontnomen door een laffe moord. Met het mes in de rug komt hij oog in oog te staan met Magere Hein. Deze wil Dante doen laten boeten voor al de zonden die hij gedaan heeft tijdens zijn Kruistocht. Daarmee heeft hij ook de belofte geschonden die Dante had gesloten met zijn grote liefde Beatrice. Door zijn foute gedrag werd Beatrice vermoord en werd zij gevangen genomen in de hel door Lucifer, de Duivel hemzelf. Dante kan dit niet aanzien en trekt naar de omgeving van Firenze, waar de ingang van de hel zich bevindt. Daar wordt hij begeleidt door nog zo’n groot schrijver, maar dan wel uit het Romeinse era, namelijk Vergilius.
Wanneer je in de eerste minuten door een muur van vijanden walst, valt er meteen iets op. De game speelt enorm vlot. Dit is vooral te danken aan de constante framerate van 60 frames per seconde en de besturing. Zeker voor degenen die al enige hack ’n slash –ervaring hebben opgedaan met de God of War-serie, zullen zich direct vertrouwd voelen met de controls die Dante’s Inferno aanbiedt. Na enkele minuten gewenning sla je reeds de coolste combo’s met je zeis uit je armen. Het is zo makkelijk omdat de combo’s voornamelijk bestaan uit het herhalen van de twee basisaanvallen, maar dan in verschillende combinaties. Deze twee aanvallen bestaan uit een snelle, maar minder schadelijke aanval en de tragere, maar zwaardere aanval. Net zoals bij kippetjes, is het ook mogelijk om je vijanden aan het spit te draaien om deze vervolgens hard op de grond te slaan zodat de andere vijanden ook schade opnemen. Wanneer je aanvallen niet effectief genoeg zijn, kan je gebruik maken van je heilige krachten. Door mana te gebruiken, kan je meerdere kruisen op je vijanden afsturen zodat deze terugdeinzen en een heilige slag op hun gezicht krijgen. Wanneer je genoeg demonische figuren in mootjes hebt gehakt, vult je rage-metertje zodat je tijdelijk super combo’s kan maken en bijgevolg een ware tomatensoep met balletjes hebt geprepareerd.
Demonisch kantje
Door de grote verscheidenheid aan demonen, zal je soepje er steeds anders uitzien. Zo zijn er gemuteerde rammen die je het liefst onthoofd zien. Ook zijn er kleine baby’s die recht uit de tepels, ja inderdaad tepels, geboren worden. Zij zijn uitgerust met vlijmscherpe messen om je die hippe emo-look te geven, wat toch wel aantrekt bij die wulpse demonische vrouwen. Ook krijgt vuur een eigen leven in de hel. Zo plots worden er uit een vuurhaard een hele troep soldaten des hels gevormd waarbij je zeis weerloos is. Gelukkig kan je ze verstenen met je heilige kruis en ze zo kan doen reduceren tot een hoopje stof.
Wanneer je telkens een cirkel, van de in totaal negen cirkels, hebt overwonnen, kom je steeds oog in oog te staan met een vijand die kolossale groottes aanneemt. Waar je bij de normale vijanden steeds je combo’s aframmelt, moet je bij deze toch wel iets meer tactisch te werk gaan. Jammer genoeg is het soms, vooral bij de hogere moeilijkheidsniveaus, dat het meer een kwestie is van trial-and-error.
Dat brengt ons genadeloos bij het volgende aspect van de game, namelijk het platform-gedeelte. Na de eerste cirkels overwonnen te hebben, komt het platform-aspect meer op de voorgrond. Door middel van enig logisch denkwerk zijn de puzzels niet echt ondoorgrondelijk, maar ook niet van kinderlijk niveau. Je zal altijd wel eens goed moeten kijken wat er in de omgeving van toepassing kan zijn om je hels tripje verder te kunnen zetten. Naast al dit puzzelgeweld, wordt het avontuur ook nog eens opgevrolijkt door enkele mini-games. Wanneer je een zondaar tegenkomt die al zijn zonden ten toon spreidt, heb je de keuze om hem genadeloos te straffen of hem te sturen naar de uitgestrekte weides van het hemelse Elysium in de onderwereld. Om hem naar deze vredevolle plek te sturen, moet je proberen aan de hand van goede timing zijn zonden proberen te vergeven. Hoe meer zonden je kan vergeven, hoe groter de winst die je uitgereikt wordt in zielen. Met deze heilige zielen kan je je persoonlijke encyclopedie van de vechtkunst uitbreiden met nieuwe combo’s. Ook bestaat de tegenpool van deze heilige krachten, die bijzonder origineel de duivelse krachten worden genoemd. Deze spaar je op tijdens het afmaken van al je vijanden doorheen de helse ringen. Of je kan deze zielen verkrijgen via een heidense kapitalistische manier. EA biedt je de mogelijk om pakketjes gaande van 500 tot 5000 zielen te kopen aan een lichte prijs. Toch wel een beetje tegendraads, aangezien Dante net van zijn zonden wil afgeraken.
Signs of blood
Grafisch is de game niet het mooiste wat men gezien heeft op de PS3, maar dit wordt wel goedgemaakt door een stabiele framerate en de grote variatie aan demonen. Qua leveldesign zijn de eerste cirkels vrijwel het indrukwekkendst. Maar naarmate het spel vordert wordt, net als de gameplay, een beetje repetitief. Het verhaal wordt geschetst aan de hand van donkere, ruwe cartoons. Wat je meteen naar de juiste sfeer loodst. Ook merk je de emoties die Dante beleefd, maar misschien wel een beetje overdreven. De stemacteur was duidelijk enthousiast toen hij deze rol insprak. Daarnaast zit het allemaal wel vrij snor qua timing en kwaliteit.
Wil je het maximum uit de game halen, wordt de spelduur van een tiental uren met nog enkele uren verlengd. Je kan op zoek gaan naar medailles, die wanneer je ze allemaal verzameld hebt, je weer een bonus geven van 1000 zielen. Daarnaast heb je ook een heel resem artefacten, die je tijdelijk special abilities geven, zoals bijvoorbeeld immuun zijn voor elke aanval voor een bepaalde tijd. Je kan er echter wel maar twee tegelijkertijd gebruiken. Als dat nog niet genoeg is, kan je nog Judas Coins verzamelen. Zo zitten er ongeveer 30 in de game en per 5 munten, krijg je een vette beloning van duizenden zielen. De Beatrice Stones geven je dan weer de mogelijkheid om automatisch de vergiffenis van verloren zielen voor je te laten doen. Zo zitten er drie exemplaren in de game, maar ze zitten zeer goed verstopt.
Conclusie
Dante’s Inferno is op zich geen slechte game. Jammer genoeg ademt het de God of War-reeks. Voor de Xbox360-bezitters die niet van God of War 3 zullen kunnen genieten, is dit een goed alternatief. De gameplay is fun, het verhaal is boeiend genoeg om te blijven verder spelen en qua sfeer kan het spel zeker tellen. Voor wie al zijn agressie graag kwijt wil, is dit zeker een game die ik kan aanraden. Voor PS3-bezitters is het een mooie voorbode voor God of War 3.
Gameplay: 8,5/10
Graphics: 8/10
Geluid: 8/10
Value: 7/10
Totaal: 8/10*
*geen gemiddelde
| < Vorige |
|---|