Van een brandende wereld tot een eenzaam ruimtestation: we reizen de hele Melkweg af om de Collectors te stoppen.BioWare staat al jaren synoniem met kwaliteit. In het verleden leverde de studio bekroonde titels zoals ‘Baldur’s Gate’ en ‘Knights of the Old Republic’ af, en onlangs ook het geprezen ‘Dragon Age: Origins’. Eind 2007 bracht het ‘Mass Effect’ op de markt: een spel van episch formaat dat het beste van het shootergenre en RPG’s probeerde te combineren. De game vergaarde algauw een hele hoop fans (mezelf incluis), die allemaal reikhalzend uitkeken naar een vervolg. Na twee jaar lang wachten is het eindelijk zover, maar is de terugkeer van Commander Shepard een mirakel of niet?
“It’s useless to live in the past.”
In het jaar 2183 is er veel veranderd. De mensheid kon, na het ontdekken van buitenaardse ruïnes op Mars, ruimtetuigen bouwen die hen hielpen om eerst het zonnestelsel te koloniseren, en zelfs hun geluk bij andere sterren te beproeven. Een mysterieus ras genaamd de Protheans had namelijk enorme mass relays achtergelaten. Dit zijn als het ware enorme poorten die je ruimteschip van het ene moment op het andere een onwaarschijnlijke afstand doen overbruggen. De mensheid bleek al gauw echter niet de enige speler op het galactische toneel, en voor we het goed en wel beseften maakten we deel uit van een grote interstellaire beschaving, samen met nog een heleboel andere soorten. Deze soorten vinden het allesbehalve leuk dat de new kids on the block zoveel macht proberen te vergaren, en wij vinden hun constante tegenwerking dan weer heel vervelend. Wanneer in het jaar 2183 een menselijke kolonie volledig van de kaart wordt geveegd door Saren, een corrupte soldaat die een leger van intelligente machines aanvoert krijg je, als Commander Shepard, de opdracht hem achterna te zitten en hem te doen boeten voor zijn daden. Al gauw blijkt echter dat er veel meer aan de hand is: Saren wil het eeuwenoude ras van machines terugbrengen dat 50000 jaar geleden de Protheans heeft uitgeroeid. Het zijn deze Reapers die de mass relays hebben gebouwd, en ook de Citadel, het politieke en militaire hart van de Melkweg, is van hun makelij. Het enorme schip waarmee je vijand wereld na wereld aanvalt blijkt zo’n Reaper te zijn, en samen met je gebrainwashte tegenspeler valt hij de Citadel aan. Je slaagt er ternauwernood in hen beiden te vernietigen, maar aan een enorme kost: naargelang de keuzes die je maakte kan het einde van het spel er volledig anders uitzien. In ieder geval is de Citadel gered, en de dreiging van de Reapers is tijdelijk verminderd.
De spelers die het eerste ‘Mass Effect’ hebben gespeeld kunnen bij het begin van het tweede deel ervoor kiezen om een personage uit het eerste deel te importeren. Alle keuzes die Shepard tijdens het spel gemaakt heeft worden dan overgedragen naar ‘Mass Effect 2’, en kunnen de reacties van personages in dit deel enorm beïnvloeden. Dit is een geweldige optie, en eentje waarvoor BioWare alle lof verdient die het toekomt. Ze zijn erin geslaagd om de ‘Mass Effect’-trilogie werkelijk in het verhaal van je eigen Shepard te veranderen, en dat is een serieuze prestatie. Petje af.
“The Lazarus Project will proceed as planned.”
‘Mass Effect 2’ begint kort na de overwinning bij de slag om de Citadel. Commander Shepard en zijn schip, de Normandy, jagen nog altijd op de overblijfselen van Saren’s volgelingen. Tijdens een routinepatrouille worden ze het doelwit van een enorm, mysterieus schip, dat de Normandy in luttele minuten om zeep helpt. Het grootste gedeelte van de crew weet te ontsnappen, maar Shepard blijft achter. Het personage dat je in de eerste ‘Mass Effect’ hebt opgebouwd zweeft levenloos door de ruimte, en begint ‘Mass Effect 2’ op een donkere noot.
Shepard is echter te belangrijk om zomaar af te schrijven. Zijn lichaam wordt gerecupereerd door Cerberus, een mysterieuze organisatie die in het eerste deel nogal vaak tegen Shepard moest strijden. Het Lazarus Project wordt opgestart, en Shepard wordt terug opgebouwd. Hier krijg je de kans om, indien je het vorige spel gespeeld hebt, je personage aan te passen, of indien je nieuw bent in het ‘Mass Effect’-universum, een volledig nieuw personage te creëren. Eventjes daarna wordt Shepard wakker op een operatietafel, en er is maar liefst twee jaar voorbijgegaan. De basis waarin hij zich bevindt wordt aangevallen, en enkel Shepard en twee anderen slagen erin te ontsnappen. Die twee, Miranda en Jacob, zijn hoog in rang bij Cerberus, en nemen Shepard mee naar de Illusive Man, die alle operaties van Cerberus overziet. Die vertelt je dat in de twee jaar sinds je dood er een heleboel menselijke kolonisten zonder spoor zijn verdwenen. Na een onderzoek op de meest recentelijk verdwenen kolonie blijkt dat de enigmatische Collectors achter de verdwijningen zitten. De insectachtige Collectors komen van achter het Omega 4-relay, een geheimzinnig mass relay waarin al honderdduizenden schepen zijn verdwenen. De technologie die de Collectors gebruiken is zo geadvanceerd dat de enige logische conclusie is dat ze samenwerken met de Reapers. Het is aan Shepard om hen tegen te houden.
Shepard is goed, maar zelfs hij kan de Collectors niet alleen aan. Aan boord van de nieuwe Normandy reist hij de hele Melkweg af om teamgenoten te rekruteren, die allemaal stuk voor stuk op de een of andere manier gevaarlijk zijn. Een sluipmoordenaar, een gevangene, je kunt het zo gek niet bedenken of Shepard rekruteert het. Door met je team te praten leer je hen beter kennen, en zal je uiteindelijk te weten komen hoe je hun loyaliteit moet verkrijgen. Doe je dit niet, dan is de kans groot dat Shepard op het einde van het spel voor een tweede keer de dood tegemoet gaat, en deze keer voorgoed. De keuzes die je maakt en de upgrades die je koopt spelen hier ook een rol in, en kunnen het einde zelfs vroeg in het spel al beïnvloeden. Een goede raad: maak een extra savegame voor je aan de laatste missie begint, je zult aanvoelen wanneer dat moment er is.
“If this is a war, I’ll need an army.”
Hoewel je dubbel zoveel teamgenoten hebt als in het eerste spel zijn ze combat-gewijs minder diep uitgewerkt. In het eerste spel hadden de meeste teamgenoten verschillende wapens en powers om mee te spelen, maar in ‘Mass Effect 2’ heeft iedere teamgenoot er maar respectievelijk twee en drie. Welke teamgenoten je meeneemt is in ‘Mass Effect 2’ dus een belangrijkere keuze, en vooral op de hogere moeilijkheidsgraden. Je kunt je teamgenoten nu ook individueel bevelen geven, en zelfs als je dat niet doet weten ze meestal hun mannetje wel te staan op het slagveld.
Over het slagveld gesproken: vergeet alles wat je in de eerste ‘Mass Effect’ aan combat skills hebt opgedaan. ‘Mass Effect 2’ speelt als de shooter die zijn voorganger wilde zijn, maar niet aan kon tippen. Mikken en schieten met wapens is niet langer afhankelijk van de stats die je opbouwt doorheen het spel, maar enkel nog van je eigen kunsten. De oververhittende wapens uit het eerste deel zijn vervangen door wapens met thermal clips, zodat je nu kan herladen in plaats van te wachten totdat je wapen terug bruikbaar is. Dit is een positieve evolutie, maar het zoeken naar clips kan in het begin van het spel een serieus karwei zijn. Powers doen er ook geen eeuwen meer over om te rechargen: na een paar seconden kan je al weer met je biotics of tech powers aan de slag.
Cover is in ‘Mass Effect 2’ ook van levensbelang. In het eerste deel kon je op de hogere levels als een ‘menselijke tank’ volledige basissen uitroeien zonder ook maar één keer te moeten schuilen om je schilden te herladen, maar in ‘Mass Effect 2’ zal dit niet meer lukken. Vooral op de hogere difficulties is dekking zoeken in ware ‘Gears of War’-stijl noodzakelijk, want je schilden kunnen na een paar inslagen al volledig verdwijnen. De vijanden die je uit cover kunnen halen uitschakelen is dan ook je eerste prioriteit. De gevechten in ‘Mass Effect 2’ voelen dus heel wat beter aan dan de schietpartijen uit zijn voorganger, met meer nadruk op de actie en minder op de stats die je personage heeft. Dat kan ik bij een game die zijn best doet om zowel shooter- als RPG fans aan te trekken alleen maar toejuichen.
Ook de galaxy map uit het eerste deel maakt opnieuw zijn opwachting in ‘Mass Effect 2’. Deze keer verbrand je echter brandstof terwijl je door de ruimte reist, en kan je iedere planeet scannen voor hulpbronnen. Dit scannen vervangt het saaie zoeken naar mineralen uit het eerste deel, maar jammer genoeg is het scannen zelf allesbehalve boeiend. Een mens kan maar zoveel keer het zinnetje “Probe away” horen voordat hij het volledig beu is. De Mako uit het eerste ‘Mass Effect’ is trouwens niet te vinden in dit tweede deel: een shuttle genaamd de Kodiak brengt Shepard en zijn team nu direct naar de plek waar ze willen zijn. Een echte vervanger voor de Mako staat gepland als downloadable content, maar die laat nog even op zich wachten.
“I’ve got nothing more to say to you.”
Eén van de nieuwigheden die het eerste ‘Mass Effect’ zo populair maakten was het conversatiesysteem. Aan de hand van een klein cirkelvormig menu onderaan het scherm kon je een passend antwoord kiezen of meer informatie vragen. De antwoorden aan de bovenkant passen meer bij de ‘good guys’, en de antwoorden onderaan zijn meer voor de stoute mannen en vrouwen onder ons. Interactieve conversaties waren niet nieuw in het RPG-genre, maar dit was de eerste keer dat je personage een eigen stem had, en ieder klein zinnetje hoorbaar was. Het enige probleem met de gesprekken in het eerste deel was de statische camera, die het filmische aspect van het spel wat tegenwerkte. In ‘Mass Effect 2’ heeft BioWare dit probleem volledig opgelost door de camera meer bewegingen toe te kennen, zodat alle gesprekken veel boeiender zijn dan in het eerste deel. De ‘speciale’ antwoorden die in de eerste game werden vrijgespeeld door het levelen van je Charm- en Intimidate skill zijn nog altijd aanwezig, maar deze keer worden speciale antwoorden enkel vrijgegeven naargelang de manier waarop je de vorige gesprekken en keuzes hebt behandeld. Ook nieuw is het interrupt-systeem, dat spelers af en toe de mogelijkheid geeft om een gesprek vroegtijdig te beëindigen. Van het genezen van een zieke tot een soldaat door een raam gooien, zowel voor ‘goede’ als voor ‘slechte’ spelers zijn er interrupts beschikbaar die de gesprekken veel levendiger maken.
Ook op het gebied van visuals zit ‘Mass Effect 2’ helemaal goed. De personages zien er goed uit, de omgevingen zijn soms ongeloofelijk gedetailleerd, en de werelden die je bezoekt voelen levend aan. Dit is een enorme verbetering tegenover het eerste deel, en hopelijk legt BioWare de lat nog hoger voor ‘Mass Effect 3’. De stemmen van de personages klinken ook geloofwaardig, met grote namen als Keith David, Martin Sheen, Seth Green en Tricia Helfer in de cast. De stemmen van zowel de mannelijke als de vrouwelijke Shepard klinken ook veel beter dan in het eerste deel: vooral Mark Meer heeft als de mannelijke Shepard een serieuze stap in de juiste richting genomen.
De muziek in ‘Mass Effect 2’ is ook weer van topkwaliteit. Jack Wall, die de score van het eerste deel ook al voor zijn rekening nam, levert een indrukwekkend geluid af dat zowel nieuw als vertrouwd klinkt. Er zijn maar weinig momenten waarop het originele ‘Mass Effect’-thema door je speakers klinkt, maar die momenten zijn wel perfect gekozen om eventjes de optimistischere sfeer uit het eerste deel terug te halen. De nieuwe muziek heeft wat minder synth dan we van ‘Mass Effect’ gewend zijn, maar de donkere epische muziek die Jack Wall aflevert past helemaal bij het duistere verhaal dat BioWare vertelt.
“Time to show them what we’re made of!”
‘Mass Effect 2’ is een enorme verbetering ten opzichte van het vorige deel. Alles ziet er beter uit, de gesprekken zijn veel levendiger, en de vuurgevechten voelen veel beter aan. De ruimte is groter en er valt meer te ontdekken, maar jammer genoeg is het zoeken naar mineralen nog altijd even saai als het eerste deel. Het verhaal is donkerder, en het einde laat ons dorstig achter. Sommige fans mogen dan wel klagen dat ‘Mass Effect 2’ minder RPG is dan zijn voorganger, maar het spel voelt veel beter aan. Uiteindelijk is dat hetgene wat telt, en dus kan ik deze game dan ook aan iedereen met een aandachtsspanne van langer dan vijf minuten aanraden. Kick some Collector ass.
Score
Gameplay: 9/10
Graphics: 9/10
Geluid: 9/10
Value: 10/10
TOTAAL: 9/10
| Volgende > |
|---|